امام زمان در قرآن

از امام کاظم در تاویل آیه شریفه ِ وَ أَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظاهِرَةً وَ باطِنَة
( و نعمتهای ظاهری و باطنی خود را بر شما سرازیر کرد )
روایت شده است که فرمود :
َ النِّعْمَةُ الظَّاهِرَةُ الْإِمَامُ الظَّاهِرُ وَ النِّعْمَةُ الْبَاطِنَةُ الْإِمَامُ الْغَائِب
مراد از نعمت ظاهری امام ظاهر و آشکار است و مقصود از نعمت باطنی امامی است که از دیده ها پنهان باشد